ปีกระต่าย ปีนี้ใครๆก็บอกว่าจะเป็นปีกระต่ายที่น่ารัก ก้าวกระโดดได้ไกล : )

ปีนี้จะยิ้มมากขึ้นจะใส่ใจมากขึ้น จะดูแลคนข้างๆ ให้ดีขึ้น จะถนอมน้ำใจมากขึ้น

ความตั้งใจเยอะมาก 5555+

คนเรามีพบย่อมมีจาก มีพรากย่อมมีทุกข์
ความสุขเล็กๆ มักจะอยู่กับเรานานหรือสั้นมันก็อยู่ที่เรา
ไม่ต่างจากความสัมพันธ์เราใส่ใจดูแลกันมันก็อยู่กับเรานาน
ทำดีย่อมได้ดี ยังเชื่ออยู่อย่างนั้น

แต่จงอย่าพยายามให้ความสัมพันธ์มันต้องอยู่กับเรามากเกินไป
บางทีก็แค่คิด คิด คิด ไปเรื่อย ๆ แต่มันก็ไม่เคยจบ

มองดูใครคนหนึ่งในตอนนี้ก็รู้สึกถึงตัวเองสมัยก่อนที่ชอบคิดมากโน่นนี่นั่น เป็นหลักการเป็นเหตุผล
แบบเรารู้เยอะเข้าใจเยอะแต่ทำไมยังทุกข์

มันก็แค่ความคิดแต่เราไม่ได้ลงมือทำ
ทำมันซะสักอย่างนะ

สู้ ๆ นะ : ) (บอกตัวเอง 555+)

20.30 น. 31/12/2553

เวลาเริ่มเดินเร็วขึ้นๆ
แต่กว่าจะมาถึงวันนี้ได้ ต่อสู้กับอะไรมาตั้งแต่ต้นปี
ทุกสิ่งทุกอย่างต้องพึ่งตัวเอง และบางทีก็อาศัยแรงคนอื่น

แต่พอเมื่อเวลาเริ่มหมดลงมันก็ทำให้เรารู้ว่ามันคุ้มค่าที่เราฝ่ามาได้

นับตั้งแต่นี้ไป มันก็คงจะเพิ่มความสุขมากขึ้น ๆ

21.00 น.

ผมเริ่มเขียนหนังสืออีกครั้ง

: )

มาพร้อมกับความจริง สิ่งที่เก่าเก็บ สิ่งที่ไม่เคยรู้และไม่อยากรู้
และ ไม่เคยเข้าใจ

และเราคงไม่มีวันจะเข้าใจได้อีก
จบลงไปแล้ว 1 ปี เป็นปีที่เลื่อนลอยมาก เปลี่ยนงาน หางาน วนเวียน
ชีวิตไม่เคยพอ ไม่เคยลงตัว จนบางครั้งก็เหนื่อย เหนื่อยใจนะ
มันท้อ แต่มันก็ผ่านมาได้ด้วยพลังอะไรสักอย่าง

บางคนก็ขวนขวายตามหาพลังที่ว่านั่น
แต่ท้ายสุดมันก็อยู่ที่เราเอง แต่มันก็ยังต้องพึ่งพาบางสิ่งที่เหนือกว่า

ขอบคุณทุกๆ คนที่ผ่านเข้ามา และยังอยู่ด้วยกัน เรายังจำทุกอย่างได้ดี
ขอบคุณ FYC แม้ว พี่โจ แบ้งค์ และแท้งค์

: )

เพลงที่เรียบ ด้วยเมโลดี้ที่ติดหู เพราะและนุ่มลึกไปด้วยความอบอุ่น …
ผมได้แต่นิ่งฟังไม่เป็นอันทำงานทำการอยู่ขณะหนึ่ง

ผมเริ่มหลงรักเพลงนี้ …

I need someone,

someone’s listening

me

ไม่มีอะไรใหม่

ชีวิตตัวคนเดียว

ได้เคยพูดกับเพื่อนคนหนึ่งว่าอยากไปเรื่อยๆ ไม่อยากไปเอาสิ่งที่มันจับต้องไม่ได้มาคิดมาก

แต่สุดท้ายก็แพ้

หรืออาจจะสะดุด

เรื่องราวถ้อยคำ จากคนอื่น ยังไงก็คนอื่น

แต่บางที คนอื่น .. ก็กลายเป็นคนสำคัญไปได้

ก็แค่คนอื่น .. ที่เราให้ความสำคัญมากเกินไป

แต่เรากลับมานั่งฟังเพลงเดิมๆ เพลงที่ชอบ ถึงแม้นานๆจะหยิบขึ้นมาฟัง
แต่ทุกครั้ง มันก็กลับทำให้เรา ฟื้นจากความรู้สึกแย่ๆ

เหนื่อย ..
ทุกคนต้องเหนื่อย
ทุกคนต้องลำบาก

คิดถึง
มีคนให้คิดถึง
เพื่อน ๆ
มีคนกำลังคิดถึงเรา
…

ป.ล. เพลงสมัยหนุ่มๆ

ผ่านไปกับการแก้ไข เพื่อเดินหน้าต่อ .. และมันกำลังจะเสร็จสมบูรณ์

เหนื่อย
ทำไมต้องมารอ .. เค้าบอกให้รอ

และเหมือนว่าการรอมันจะสิ้นหวังไป
แล้วเราก็มานั่งคิดถึงว่าจะทำไงต่อ จะเป็นยังไงต่อ

สุดท้ายไม่มีคำตอบ ..
คิดไปทำไม แต่ก็ต้องคิด

หึ่ยย

ป.ล. ปล่อย ๆ บ้างอะไรบ้าง

แดดร้อน คนก็เริ่มร้อนรน
เวลาผ่านไป ก่อเกิดประสบการณ์มากมาย
เรียนรู้เรื่องราว ต่างๆ ทั้งดี ทั้งร้าย
แต่ก็ย้อนกลับมามอง … เราทำอะไรอยู่

เวลาเดินไป แต่เราเองยังย่ำอยู่กับที่
แต่ในการที่ย่ำอยู่กับที่ เราได้โตขึ้นอย่างช้า
โตในมุมมอง .. ความคิด ความเข้าใจ
ถึงแม้ในเชิงธุรกิจ หรือสังคมเราจะยังย่ำ ..
แต่ในทางชีวิตจริงๆ เรากลับได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ

การบวชเรียน ..
เป็นสิ่งที่ดีต่อตัวเอง … ถึงแม้จุดประสงค์จะเพื่อทดแทนบุญคุณ
แต่บางครั้ง มันกลับขัดเกลาตัวเราเอง ถึงแม้จะเพียงน้อยนิด
ถึงแม้ จะมีตัวอย่างที่ดี และไม่ดีมากมาย
ถึงแม้จะละซึ่งกิเลส ต่างๆ ไม่ได้

แต่ก็ได้เชื่อว่าได้ลองทำ ได้พยายามทำ
แค่ความพยายามก็สอนให้เราได้เรียนรู้ความเป็นจริงได้
ว่าคนเรานั้น ต่อให้ใครมาบังคับเราให้ทำอะไรแต่ใจเรายังยึดติด
ยังคงตามหาสิ่งที่ไม่ใช่ของเรา
ยังคอยคิดว่ามันต้องเป็นของเรา

ก็ไม่ได้ช่วยให้เราเข้าใจในตัวจริงได้
ตัวจริง คือ .. ความเข้าใจในสิ่งๆนั้น การหยิบและวาง

คนเราต่างมักยกอ้างในสิ่งต่างๆ เป็นยังงั้นเป็นยังงี้

ทุกสิ่งทุกอย่างต้องสัมผัสถึงจะเข้าใจถึงแก่นของมัน
เศร้า สุข ทุกข์ ดีใจ เสียใจ ฯลฯ
ค่อยๆเรียนรู้ทุกสิ่งทุกอย่าง …